Kendime Not v2

Yaşamımın içindeki gözlemlediğim, karşı çıktığım kendime ders çıkardığım ve ‘insanlar için’ kendime oluşturduğum bir söz dizisinde (kılavuz) yol alıyorum şu an. Bu uzun yolun ‘henüz’ başında olarak kendime yetecek deneyimler çıkardığımı düşünüyorum.. belki düşündüklerimi„ duyduklarımı„ gördüklerimi„ hissettiklerimi anlatmaya kelimeler yetmez ama çalışacağım..

amaç:  kendi adıma dair bir kaç iz bırakmak ve kendime bir yol çizmek’tir

etrafımdan başlamak isterim. kendimden, duygularımdan, çevremden (önce insanlar, sonra yaşamım) , ‘uzaktaki sevdiklerimden’:

İçim öyle karışık ki en uzun satırlara bir başlık bile çıkmaz içinden… fakat; çok karmaşık duyguların, uzun mesafelerin, büyük özlemlerin, farklı kişiliklerin, katlanamadığım bazı noktaların, katlanmam gereken bazı kişiler ve kişiliklerin, sabır etmem gerektiğini düşündüğüm anların, bazen nefretin, sinirin, öfkenin, mutsuzluğun, özlemin, çekip gitme duygusunun(beşikdüzünden) bulunduğu

Tüm bunların yanında pek ’aşk’ın, paranın, (gerçek) mutluluğun olmadığı bir hayatım var. İyi ve kötü yanlarıyla bu bedene yüklenmiş

( Uzaktan kötü mü gözüküyor bilmiyorum ama ben mutluyum (en azından geçiniyorum şu an için) ve  ‘ümit ağacım hep yeşil’ ;) )

Sanırım mutlu olmanın sırrını açıklamalıyım, ‘pişman’ olma duygusundan yoksun bir insanım.. Belki hayatımın ‘dönüm noktaları’ olacak anları değelendiremiyorsam bile, arkasından pişman olmuyorum. Bundan da hiç pişman olmadığımı belirtmeliyim. Yani sonuç olarak, karar verip uyguluyorum, sonra mı? Yaşam işte; ölçüp biçmeye kalktığımız zaman hangi birine yetişebiliriz ki? :) 

Karmaşık duygular, insanlar yüzünden oluşuyor tabiki: Hayatın verdiği olgunluğu erken kabul etmiş bir bünye olarak ben, yaşamdaki çarpıklıkları gözlemleyip, onlara tepki verecek bir insan formuna çoktan girmiş durumdayım.. Şu an için düzeltemediğim bir çevrem olduğunu ve bundan hiç hoşnut olmadığımı da daima belirtiyorum.. ve düzeltemediğim için yazarak kendimi rahatlatmaya çalışıyorum.

Eklemeliyim ki ‘aşk’la küstük. Hiç uğramıyor yanıma -yine de umutsuzluğum olmadı hiç-

Çevremdeki insanlar, hayatımın başrol oyuncuları ‘düşün yani değerlerini’ ama beni ‘sinir harbine’ sokmasalar iyi olacak, ama bilsinler ki çok durmayacağım daha yolum uzun benim (hey siz: çok oyalamayın beni).  

&& nasıl seçilmiş bir çevrem var anlatamam, direk bela&& (uğraşmak istemiyorum keşke farkında olabilseler)

Yaşamım, inanmazsınız hayatıma öyle anlamlar yükledim ve öyle kararlar aldım ki 1 yıl içinde. Güzel de durdular koyduğum yerde :) (ileride anlatacağım)

ve Uzaktaki sevdiklerim

Saatlerce konuşup, sayfalarca yazabilirim bu konuda. Asıl mesele uzakta kaldıkları için değil onları sevdiğim için :)

Eskişehir, uzaktaki sevdiklerimi kapsıyor.Sanırım en çok onu özlüyorum bu yüzden..

en uzak mesafe ne afrika’dir, ne çin, ne hindistan, ne seyyareler ne de yıldızlar geceleri ışıldayan. en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir birbirini anlamayan. *CanYücel”BABA”

1000 km nin pek de önemi yok bu yüzden.. Fakat özlem duygusunu kesinlikle bastırabilecek bir durum değil anlamak.

– Hep özlediğim ve hiç aklımdan çıkmayan onlar. Ablam, annem, 5 kardeş, ve benim için bir kaç özel insan.

ve etrafıma duraksız bağırdığım sözler dizisi: 

-nefes al: ’Hâlâ’ en gereksiz ve zorunlu teferruat

-mutlu ol: yapamıyorsan bile dene

-sevdiğin şeyleri yap gerisine tahammül etme: beğenmiyorsan değiştir ve çevrenden uzaklaşmasını sağla

-sınırlarını çiz: insanların aşmamaları gereken yerlerde durmasını sağla

-“daima gülümse”

-sev: gerekirse dikeni sev ama eline ‘batmasın’ (sevmenin o tarif edilemez duygusunu yaşamayan yoktur heralde aramızda)

-savaş: sevmediğin, katlanamadığın her şeyle savaş ve değişmesi için çaba göster (doğayı katledenlerle, para üstünü vermeyenlerle, hatta yolda yürümeyi bilmeyenlerle bile)

paylaş: bazen mutluluğu, bazen maddiyatı, bazen sevgini: paylaş ama gerektiği kadarını ;)

;;;;;;; ve ekleyemediğim nicesi…

kendime durmadan yollarda izler bırakmaya bayılır oldum. Şu an sorsalar bana çok okuyan mı bilir, çok gezen mi diye.Birileri beni de gezdirse diye haykırır dururum... Şu ana kadar 13 şehir gördüm. <a href=”http://g.co/maps/pbmhu”>Gittiğim yerler&mekanlar</a>

(Afyonkarahisar, Ankara, Antalya, Bilecik, Bursa, Eskişehir, Giresun (çok az), İstanbul, Kütahya, Manisa (Kula), Ordu, Samsun)

68 kaldı. Sayı çok derseniz. Az bile. Görmek istediğim yerler arasında (şu an için) İtalya, Hollanda, İspanya ve bir kaç ülkenin şehirleri var. O yüzden kendime gerekli şartları sağlamak için çabalıyorum. Hatta şartları sağlayamasam da (maddi olarak) elimden geleni yapıp yeni yerler, tatlar, kültürler görüp keşf etmeye çalışıyorum, bunu hayatımın amaçları arasına alıp hayatımın geri kalan her yılında bunları yapmaya devam edeceğim.

Kendime şu an için ‘küçük gezgin’ adını verdim. Amaçlarımı gerçekleştirdikten sonra kendime -‘GEZGİN’ oldum- diyerek mutlu olacağım :)

Bu yollarda karşılaştığım her türlü engelleri geçmek için çabalamam gerekiyor tabi, yapmam gereken şey yere sağlam basıp kendime güvenmem oluyor. Sonra bir bakıyorsun, geçip gitmiş bile..

ve geldik (benim için) en önemli kısmına. :)

Hayatıma yüklediğim anlamlar ve aldığım kararlar:

1.) Holstee Manifestosu (Yaşam Mottom)

“Bu senin hayatın. Ne seviyorsan onu yap ve bunu sıklıkla yap. Eğer bir şeyi sevmiyorsan, değiştir. Eğer işini sevmiyorsan, bırak. Eğer yeterince vaktin yoksa, televizyon izlemeyi kes. Eğer hayatının aşkını arıyorsan, dur; sevdiğin işleri yapmaya başladığında seni bekliyor olacak. Fazla analiz yapmayı kes, hayat basittir. Her son lokmanı yiyip, değerini bildiğinde bütün duygular güzeldir. Aklını, kollarını ve kalbini yeni şeylere ve insalara aç, farklılıklarımızla birleşiriz. Yanında gördüğün ilk insana tutkusunun ne olduğunu sor ve ilham verici hayalini onunla paylaş. Sık sık seyahat et, kaybolmak kendini bulmana yardım edecek. Bazı fırsatlar bir kez gelir, onları yakala. Hayat tanıştığın insanlarla ve yarattığın yeni şeylerle ilgili, bu yüzden çık ve yaratmaya başla. Hayat kısa. Hayalini yaşa ve tutkunu paylaş.”

2.) Yapmadan ‘ölmeme kararı aldığım’ işler.

İstanbulda yaşamadan, uludağda kayak yapmadan, çizme(İtalya)’yi görmeden,İzmir’de boyoz yemeden, Fontana Di Trev (aşk çeşmesi)’de dilek tutmadan, eyfel kulesine çıkmadan, GEZGİN olmadan, motorsikletle ege turu yapmadan, adalarda (istanbul) bisiklete binmeden, olympos (antalya) a gitmeden, trenle avrupa turuna çıkmadan, tayland a gitmeden, türkiyede en az 50 şehri görmeden, adanada kebap yemeden, canlı canlı ‘sözlerimi geri alamam’ dinlemeden ve söylemeden, minik elleri olan bir kız çocuğum olmadan, ekvator çizgisinin üstünde durmadan, uçakla gece seyahati yapmadan, cunda adasında güneşin batışını izlemeden

en önemlisi hayatımda bunları gerçekleştirebileceğim birisi olmadan

ve o kişiyle ‘Tango’ yapmadan ;)

“ölmeme kararı aldım” 

________________________________________________________________________________

KAPANIŞ: Düşüncem şu ki; hayat sağlığı, mutluluğu ve huzuru getirisin. Ben gerisini kazanabilirim.

-Teşekkürler

ve sonunu bilmediğim bir yolun yolcusuyuz hepimiz„ elimizde açık biletimiz çıkmışız yollara.

köy„şehir„kasaba.. hayatın sürüklediği heryerdeyiz.

sevilen„ sevildiğini bilen„ seven„ sevdiğini gösteren yerlerde olmak umuduyla.

ha birde tüm ekip çalışanlarına teşekkür ederler ya isim isim.

benden de teşekkürler;

babam, annem, ablam, kardeşilerim, dostlarım,dost bildiklerim, aşklarım, sevgililerim, ceyhun yılmaz, aşk şiirleri, okuduğum kitaplar, takip ettiğim bir kaç güzel insan, kararlarım.

teşekkürler„ beni var ettiğin„ büyüttüğün ve geliştirdiğin için yerlere kadar eğiliyorum eserinle..

Hayatıma giren herkese, yaşanmış her şeye, teşekkürler büyüyorum sizinle.

ve son olarak Doğum günüm kutlu olsun.

8.

&&*Göker / 29.04.2012-14.05.2012

Yeni bir gün mü buldun kaçırma, yaşa gitsin.

Yeni bir yaş buldun mu kaçırma, yaşa gitsin.

Yeni bir aşk buldun mu kaçırma, yaşa gitsin.

Yeni bir hayat mı buldun ?

Uyan gün doğdu, yaşa gitsin.

En sonunda teker teker hepsi bitsin.

Reklamlar

Kendime Not v2” üzerine 2 yorum

  1. Ölmeme Kararı Almamakta haklısın çünkü İzmir’de boyoz yiceksin daha..:)…Düşüncelerin ve yapmak istediklerin gerçekten güzell…Yapıcaksın unutma SAĞLAM BİR DESTEKÇİN VAR..:) DURMA YOLA KOYUL

  2. Haklı olduğun gibi: “Sonuçta başkalarının hayatını yaşayarak kendi hayatımızı heba etmeye hiç hakkımız yok”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s